۴ مطلب
بازخوانی فقط یک قلم کالای مورد جراحی اقتصادی دولت قرارگرفته، یعنی شیر، نشان میدهد که این سیاست موجب شده است سرانه مصرف لبنیات در ایران که در سال ۱۳۸۹ نزدیک به میانگین جهانی بوده، تاکنون ۵۸ درصد سقوط کرده و از هزارو ۳۰۰ کارخانه لبنی فقط ۳۰۰ کارخانه لبنی سر پا ماندهاند.
آنچه امروز در سفره خانوار ایرانی دیده میشود، دیگر صرفاً تغییر الگوی مصرف نیست؛ نشانه ورود به مرحلهای است که بقا جای تغذیه را میگیرد. همزمانی حذف اقلام اصلی غذایی با حذف وعدهها، زنگ خطری جدی برای سلامت و سرمایه انسانی کشور است.
«رشد قیمت برنج ایرانی» بهعبارتی پرتکرار در اخبار اقتصادی بدل شدهاست. با دشوار شدن شرایط اقتصادی و روند روزافزون افزایش قیمت برنج، سهم برنج ایرانی از سفرههای مردم کمرنگ شد و مصرف این محصول بهخصوص نمونههای باکیفیت آن درمیان خانوادههای قشر متوسط و مرفه رواج دارد.
سهم طبقه متوسط در جمعیت ایران از یکسوم در دهه ۱۹۹۰ به ۶۰ درصد در دهه ۲۰۰۰ افزایش یافته است. طی این دوره، سهم اقشار فقیر از یکسوم جمعیت به کمتر از ۱۰ درصد سقوط کرد. سهم گروههایی که به عنوان طبقه متوسط رو به بالا و رو به پاییندستهبندی شدهاند، با گذشت زمان تغییر چندانی ندارد و به همین دلیل، ویژگی برجسته تغییرات اجتماعی در ایران طی دو دهه پیش از اعمال تحریمها، افزایش سهم طبقه متوسط بود.
