ادبیات

تفال به حافظ: خیز و در کاسه زر آب طربناک انداز

در ادامه فال امروزتان را از حضرت حافظ بخواهید که می‌فرماید: یا رب آن زاهد خودبین که به جز عیب ندید / دود آهیش در آیینه ادراک انداز

تفال به حافظ: دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی

فال امروزتان را از خواجه شیراز بخواهید که می‌فرماید: خامان ره نرفته چه دانند ذوق عشق / دریادلی بجوی دلیری سرآمدی

محمدعلی سپانلو؛ شاعر پیاده‌روهای تهران

محمدعلی سپانلو را به‌عنوان شاعران پیاده‌روها می‌شناسند. او از نخستین کسانی بود که در ادبیات فارسی، شعرش را به‌سمت نوشتن در مورد شهر و مشخصات شهری برد. خدمات سپانلو به ادبیات فارسی تنها به همین مسائل خلاصه نمی‌شود، او با تاسیس کانون نویسندگان تاثیر مهمی در نسل‌های بعدی ادبیات در ایران گذاشت.

تفال به حافظ: چنگ خمیده قامت می‌خواندت به عشرت / بشنو که پند پیران هیچت زیان ندارد

فال امروزتان را از حضرت حافظ بخواهید که می‌فرماید: ای دل طریق رندی از محتسب بیاموز / مست است و در حق او کس این گمان ندارد

عبدالرحمن جامی؛ آخرین شاعر بزرگ دوره طلایی ادبیات فارسی!

عبدالرحمن جامی ازجمله شاعرانی به شمار می‌رود که هم در زمان حیاتش و هم پس‌از آن، از جایگاه ویژه‌ای برخوردار بوده است. جامی را با لقب خاتم‌الشعرا می‌شناسند؛ چراکه بسیاری از اهالی ادب معتقدند که او آخرین شاعر از نسل شاعران پرآوازه ایران در روزگار گذشته بوده است.

تفال به حافظ: چندان گریستیم که هر کس که برگذشت / در اشک ما چو دید روان گفت کاین چه جوست

فال امروزتان را از حضرت حافظ بخواهید که می‌فرماید: عمریست تا ز زلف تو بویی شنیده‌ام / زان بوی در مشام دل من هنوز بوست

شمس لنگرودی و سیاستی که تبدیل به شعر شد

شمس لنگرودی مانند بسیاری از روشن‌فکران و شاعران زمانه‌اش، در طول دوران زندگی خود، با تغییرات مهمی در دیدگاه‌هایش روبه‌رو شد. تجربه زندان و فعالیت‌های سیاسی، او را به‌سوی سکوتی طولانی و درعین‌حال سرشار از بالندگی ادبی هدایت کرد.

تفال به حافظ: گویند رمز عشق مگویید و مشنوید / مشکل حکایتیست که تقریر می‌کنند

فال امروزتان را از حضرت حافظ بخواهید که می‌فرماید: فی الجمله اعتماد مکن بر ثبات دهر / کاین کارخانه‌ایست که تغییر می‌کنند

گوهرشادبیگم؛ بانویی که تیموریان را شیفته هنر و ادب کرد

در روزگاری که نام تیموریان با شمشیر و کشتار گره خورده بود، حضور زنی از خانواده‌ای اشرافی ورق را برگرداند. گوهرشادبیگم، بانی مسجد باشکوه گوهرشاد، با تکیه بر نفوذ خود در دربار، به حمایت هدفمند از هنر و ادبیات پرداخت و پایه‌های اصلاحات فرهنگی در حکومت تیموریان را بنا گذاشت؛ اصلاحاتی که ثمره آن در سرنوشت فرزندانش و شکوفایی هنر ایرانی به‌روشنی دیده می‌شود.

تفال به حافظ: آشنایی نه غریب است که دلسوز من است / چون من از خویش برفتم دل بیگانه بسوخت

فال امروزتان را از خواجه شیراز بخواهید که می‌فرماید: ماجرا کم کن و بازآ که مرا مردم چشم / خرقه از سر به درآورد و به شکرانه بسوخت