۲۵۰۴۳ مطلب
در دو سال اخیر، همسویی سیاستهای ترامپ و نتانیاهو خاورمیانه را وارد چرخهای از خشونت و بیثباتی کرده است؛ از حملات پیدرپی به فلسطین، لبنان، سوریه و ایران تا تلاش ناکام برای شعلهور کردن اعتراضات داخلی ایران و حمله به تأسیسات هستهای این کشور. ناکامی عملیات دوحه علیه رهبران حماس موجی از خشم و همگرایی عربی–اسلامی ایجاد کرد و به تحرکات تازه ایران، ریاض و اسلامآباد انجامید. تهران با «چرخش به شرق» بهدنبال اتکای راهبردی به چین و روسیه، تقویت همکاریهای دفاعی و کاستن از وابستگی به دلار است.
«آژانس باید بر ایران فشار بیاورد تا به تعهداتش ذیل معاهده عدم اشاعه (انپیتی) عمل و تضمین کند که ایران هرگز به سلاح هستهای دست نخواهد یافت.»
این گامها شامل از سرگیری مذاکرات مستقیم با ایالات متحده و دسترسی آژانس بینالمللی انرژی اتمی به تمام سایتهای هستهای ایران، مطابق با تعهداتش، میشود.
ثبات، امنیت و چشمانداز آینده عراق بهعنوان یکی از همسایگان ما برای کل منطقه اهمیت ویژهای دارد و جمهوری اسلامی ایران از ثبات عراق و فعالیتهای راهبردی در این کشور حمایت میکند.
در این نشست مشترک که خانم کایا کالاس مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپایی نیز حضور داشت، روند گفتگوهای صورتگرفته طی یک ماه اخیر برای یافتن راه حلهای دیپلماتیک در مورد موضوع هستهای ایران و جلوگیری از تشدید تنش مرور شد.
من جنگ میان ایران و اسرائیل را متوقف کردم آنها میخواستند بجنگند و من گفتم تمامش کنید.
ترامپ با انتقاد از نقش برخی کشورها در تداوم جنگ اظهار داشت: «هند و چین با خرید نفت روسیه جنگ در اوکراین را تأمین مالی میکنند و حتی کشورهای عضو ناتو نیز خرید آن را متوقف نکردهاند. این جنگ معنای رهبری ضعیف را نشان میدهد.»
وزیر امور خارجه آلمان: تروئیکای اروپایی از راهحلهای دیپلماتیک استقبال میکند و ایران باید گامهای مشخصی بردارد.
علی لاریجانی با انتشار توئیتی نوشت: اگر پیشنهاد عاقلانه و عادلانهای شود که منافع ایران را حفظ کند میپذیریم.
نشست کمسابقه ترامپ با رهبران ارمنستان و آذربایجان در کاخ سفید به امضای توافقی موقت برای پرهیز از درگیری و پروژهای راهبردی با نام «جاده صلح و شکوفایی ترامپ» انجامید؛ مسیری که باکو را به نخجوان متصل میکند و نماد فاصله گرفتن دو کشور از روسیه است. باکو با دست بالا پس از پیروزیهای نظامی و ایروان در جستوجوی رهایی از وابستگی به مسکو، هر دو به سمت غرب چرخیدهاند. اما بیاعتمادی تاریخی، شرطهای علیاف و موانع داخلی، صلح را همچنان شکننده نگه داشته است.
