وضعیت دفن بانو دای طوری بود که فضای اطراف پیکره تقریبا فاقد اکسیژن مانده بود و تابوت او نیز پر از مایع مومیایی بود. این وضعیت باعث حفظ جسد در وضعیتی خارقالعاده شده بود. اعضای بدن او مثل دست و پاها هنوز قابلیت انعطاف داشتند و پوستش همچنان نرم مانده بود.
مقبرۀ «بانو دای» یکی از عجیبترین کشفیات تاریخ باستانشناسی است. پیکرۀ این بانوی اشرافزادۀ چینی، بعد از دو هزار سال هنوز طوری سالم مانده که دست و پاهایش قابلیت خم شدن دارند و پوستش هنوز نرم است.
آزمایشهای آندوسکوپی نشان داد که در اسکلت این مومیایی زمانی اعضای درونی وجود داشته که سپس با موادی غیرقابل شناسایی و کاغذهایی با نوشتههای چینی پر شده است.
با اینکه جمجمه مخروطی آتا توجه زیادی را به خود جلب کرده بود؛ مواردی بهمراتب جذابتر در ساختار اسکلتی او وجود داشت. اندازه اسکلت آتا کوچکتر از یک جنین انسان بود؛ اما به نظر میرسید بخشی از استخوانهای او تا ۶ سالگی رشد کردهاند.
محل کشف این جسد، در دوران باستان یک روستای ماهیگیری به نام «Aspero» بوده که در ۲۲ کیلومتری شهر کارال قرار داشته است. تمدن ناشناخته کارال یکی از قدیمی ترنی تمدنها در آمریکاست.
کوسهای که یک گردشگر روس را در حال شنا در سواحل غردقه مصر کشت، مومیایی شده و در موزه به نمایش گذاشته میشود. موسسه علوم دریایی و ذخایر دریای سرخ، کار مومیایی کردن کوسه را از روز دوشنبه آغاز کرد. طبق اخبار منتشر شده این کوسه پس از اتمام مراحل مومیایی، در موزه به نمایش گذاشته خواهد شد. این کوسه ولادیمیر پوپوف، گردشگر ۲۳ساله روس در ساحل مورد حمله قرار داد و او را بلعید. متخصصان مؤسسه علوم دریایی و ذخایر دریای سرخ مصر با تایید کشف بخشهایی از بدن پوپوف در تن کوسه، اعلام کردند باقی قسمتهای بدن او…
کودکان مومیایی شده، که تخمین زده میشود در هنگام مرگ بین ۱ تا ۱۴ سال سن داشتهاند، در چندین دوره زندگی میکردند. قدیمیترین مومیایی از نظر زمانی به بازه زمانی بین پادشاهی قدیم (۲۶۸۶-۲۱۶۰ قبل از میلاد) و اولین دوره میانی (۲۱۶۰-۲۰۵۵ قبل از میلاد) برمیگردد. بیشتر مومیاییها به دوره بطلمیوس (۳۳۲ تا ۳۰ قبل از میلاد) و دوره روم (۳۰ قبل از میلاد تا ۳۹۵ پس از میلاد) مرتبط هستند.