۵۵۴ مطلب
سفیر پیشین ایران در ترکیه گفت: وقتی مسالهای به این اهمیت در سوریه وجود دارد و هیچ تولید فکر در مورد مسائل مرتبط با آنجا وجود ندارد، چرا اصلا باید انتظار داشته باشیم که ایران به بازی گرفته شود؟ تا حدی که من درک میکنم، ایران اصلا از مدار تحولات در سوریه خارج شده است.
سیدجلال ساداتیان کارشناس مسائل خاورمیانه گفت: نمره سیاست خارجی دولت، با ارفاق ۲ است. ما هنوز میگوییم آمریکاییها پیامهای خوب میدهند و میخواهند به برجام برگردند، درحالیکه آنها میگویند اولویتمان تغییر کرده است. این یعنی آمریکاییها دست بالا را گرفتهاند. درحالیکه ما مدتهاست به همان برجام ۲۰۱۵ هم راضی شدهایم و دنبال همان هستیم، اما به همان هم نمیتوانیم دسترسی پیدا کنیم.
به سرانجام نرسیدن پرونده هستهای، تشدید تنشها با غرب بر سر مساله همکاری با روسیه و افزایش قابل توجه فشارهای حقوق بشری علیه ایران، تهران را در وضعیت سختی در حوزه سیاست خارجی قرار داده است.
دیپلماسی هستهای وین از این جهت اهمیت دارد که مقیاس کنش همکاریجویانه و ادراک مشترک دیپلماتها نسبت به موضوعات راهبردی را منعکس میسازد. نتانیاهو، حزب لیکود، ترامپ و حزب جمهوریخواه در زمره قالبهای نمادین سیاست بینالملل محسوب میشوند.
حمید ابوطالبی نوشت: این سیاستِ خارجی راه به بیراهه دارد؛ و با کلماتی، چون هوشمندانه، اولویت همسایگان، همکاری استراتژیک با روسیه و چین، عضویت درشانگهایِ امنیت محور، فروش نفت، و… نجات یافتنی نیست! باورکنید اگر دوباره در چاه فصل هفتم منشور افتادیم، دیگر نخواهیم توانست از آن خارج شویم.
امیرعبداللهیان: احترام به تمامیت ارضی کشورها از مبانی شناخته شده حقوق بینالملل است.
ضربهای که ویتنام از امریکا خورد بسیار بیشتر است یا ضربهای که ایران از امریکا خورده است؟ امریکاییها ویتنام را بمباران و ویران کرده و بهطور کامل از بین بردند، اما بعدها دولتهایی که پس از خروج امریکا در ویتنام بر سرکار آمدند، احساس کردند منافع ملی آنها ایجاب میکند با امریکا به نوعی کنار بیایند.
لاجرم هر دولتی که بر سر کار آید از اولین نشانهها، کوچ سرمایهها و کادرهایی میشود که ملت و نظام سالهای سال برای کادر شدن آنها در تشکیلات مدیریتی و وزارتخانهای علیالخصوص در وزارت خارجه، سرمایهگذاری کرده است.
سیاست خارجی ما در درازمدت همان نگاه به شرق است، از نظر جغرافیایی نه به معنی نگاه به کمونیسم. نگاه به شرق یعنی اینکه نباید فکر کنیم دنیا در نیویورک و واشنگتن خلاصه شده است. این به هضمشدن در شرق نمیانجامد.
به هر کشوری یک مدل دیپلماسی میآید؛ مثلاً دیپلماسی دولت امارات نمی تواند مدل یک کشور قوی و مستقل باشد اما ما یک کشور مستقل و قوی هستیم که استقلال و قوت خود را بهدست آوردیم.
