از مجری (و انبوه عوامل دیگر) برنامهای در رسانه ملی، این کمترین توقع میرود که به آنچه بر زبان میراند، دستکم اندکی بیندیشد و سبکسنگینش کند. آنهایی که او دربارهشان طنز میگوید و لودگی میکند، هر کدامشان، چه «شهدای امنیت» باشند، چه «جانباختگان ناآرامیها»، چه «شهید» نام داشته باشند و چه «جاویدنام» خوانده شوند، فرزندان همین آب و خاکاند و دستپروردگان همین نظامات آموزشی و پرورشی.