در حالی که هنوز تبعات حضور 20ساله ایالات متحده در افغانستان از حافظه مردم این کشور پاک نشده، دونالد ترامپ با اظهارات تازهاش درباره بازپسگیری پایگاه بگرام، بار دیگر افغانستان را به کانون رقابت قدرتهای جهانی بازگردانده است.
۳۷۷۳ مطلب
در حالی که هنوز تبعات حضور 20ساله ایالات متحده در افغانستان از حافظه مردم این کشور پاک نشده، دونالد ترامپ با اظهارات تازهاش درباره بازپسگیری پایگاه بگرام، بار دیگر افغانستان را به کانون رقابت قدرتهای جهانی بازگردانده است.
نبرد میان طالبان و ارتش پاکستان در مرز مشترک افغانستان و پاکستان از روز پنجشنبه ۱۷ مهر پس از آنکه اسلامآباد عملیات هوایی برای هدف قرار دادن نورولی محسود، یکی از رهبران ارشد تحریک طالبان پاکستان در کابل انجام داد، آغاز شد.
بگرام تنها پایگاه در جهان است که در همسایگی چین، روسیه و ایران قرار دارد. از دست دادن آن، به معنای محدود شدن گزینههای امریکا در رقابت قدرتهای بزرگ است.
از دید واشنگتن، طالبان اکنون چه خوب و چه بد به عنوان قدرت غیررسمی در افغانستان عمل میکنند. حال اگر گروههای مسلحی مانند القاعده یا داعش خراسان در آنجا فعالیت کنند، تنها طالبان میتوانند آنها را مهار کنند.
در این بیانیه آمده است که بدون افزایش فوری و قابلتوجه کمکهای بشردوستانه، احتمال افزایش چشمگیر مرگومیر مرتبط با گرسنگی و سوءتغذیه در ماههای پیشرو بسیار بالا است. برنامه جهانی غذا از جامعه بینالمللی خواسته است تا فوراً حجم و سرعت کمکها را افزایش دهد تا از وقوع فاجعهای انسانی جلوگیری شود. 0
مسأله دیورند اکنون در نقطه تعارض میان حقوق تاریخی و ملی افغانستان و حقوق بینالمللی تثبیتشده سرزمینی پاکستان قرار دارد، تعارضی که ماهیت ژئوپلیتیکی تنشهای دو کشور را رقم میزند.
وزرای امور خارجه ایران و افغانستان بر ضرورت رعایت توافقات آبی و همکاری فنی دو کشور برای مدیریت منابع آب و جلوگیری از هدررفت آن تأکید کردند.
در حمله هوایی پاکستان به شهر پکتیکای افغانستان، ۸ بازیکن تیم کریکت این کشور جان خود را از دست دادند و فدراسیون کریکت افغانستان در واکنش، مسابقات با پاکستان و بنگلادش را لغو کرد.
ایالات متحده با هدف مهار چین، روسیه و ایران به دنبال بازپسگیری بگرام است و از همین رو تنشهای مرزی میان طالبان و پاکستان صرفا رویارویی نمایشی است و نشان از آن دارد که این دو بازیگر آگانه برای بازگشت واشنگتن بسترسازی میکنند
واقعیت این است که جبرهای ژئوپلیتیک و پدیده دولت_ملتها چیزهایی نیستند که بتوان با شعار آنها را نادیده گرفت. این واقعیتی است که ایران امروز بیش از هر زمان دیگر نتیجه ناخوشایند بیتوجهی به آنها را با تمام وجود حس و درک کرده است.
