آزادی فرماندهان داعش؛ آیا توطئهای بزرگ در راه است؟
گزارش های رسمی حاکی از این هستند که نیروهای وابسته به دولت جولانی با دراختیار گرفتن برخی زندانها در شماری از مناطق سوریه نظیر زندان رقه، اقدام به آزاد کردن فرماندهان داعشی می کنند و البته گزارش های متعدد نیز حاکی از این هستند که اردوگاه الهول در سوریه که محل اسکان ده ها هزار نفر از خانواده های نیروهای داعشی و البته فرماندهان این گروه است، با هرج و مرجی بیسابقه رو به رو است.
فرارو- در روزهای اخیر شاهد تحولات معناداری در سوریه بودهایم. به طور خاص، نیروهای دولت جولانی با کردهای سوری درگیریهای سنگینی داشتهاند و حتی کردهای عراقی نیز در حمایت از همتایان سوری خود راهپیماییهای گسترده ای را برگزار کرده اند.
به گزارش فرارو، در این میان، گزارشهای رسمی حاکی از این هستند که نیروهای وابسته به دولت جولانی با دراختیار گرفتن برخی زندان ها در شماری از مناطق سوریه نظیر زندان رقه، اقدام به آزاد کردن فرماندهان داعشی می کنند و البته گزارش های متعدد نیز حاکی از این هستند که اردوگاه الهول در سوریه که محل اسکان ده ها هزار نفر از خانواده های نیروهای داعشی و البته فرماندهان این گروه است، با هرج و مرجی بیسابقه رو به رو است.
مجموع این مسائل سبب شده تا ارتش عراق و البته نیروهای حشدالشعبی در آماده باش صد در صدی قرار گیرند و خود را آماده نبرد احتمالی با عناصر دولت جولانی و البته هستههای داعشی کنند. مقام های ارشد عراقی به صراحت اعلام کرده اند هرگونه تنشآفرینی در مرز سوریه و عراق با آتش سنگین عراقیها پاسخ داده خواهد شد. با این همه، برخی منابع خبری از تحرکات قابل تامل نیروهای آمریکایی در منطقه نیز خبر می دهند. به بیان سادهتر، گویی آمریکاییها نیز خود را آماده تحولاتی جدید می کنند.
آمریکا و جریان های متحدان با آن، از به راه انداختن دوره تازه ای از تنش و درگیری در منطقه به واسطه استفاده از مهره داعش و تندروهای دولت جولانی، به چند طریق سود می برند.
اول اینکه آمریکا چه در دوره ترامپ و چه حتی پیشتر همواره نشان داده که به دنبال نیل به اهداف و منافع خود با کمترین هزینه ممکن است. این همان چیزی است که بازی با عناصر افراطی و تروریست در منطقه، شرایط آن را برای کاخ سفید فراهم می کند. آمریکایی ها از این طریق هم به طیف رقبای خود حمله می کنند و هم میتوانند به بهانه وجود نیروهای افراطی در منطقه، ادعای مداخله در معادلات منطقه ای را داشته باشند. تجربیات تاریخی نشان داده که در بزنگاههای مهم نیز آمریکایی ها با قربانیکردن همین گروه ها، ژست موفقیت و البته دستاوردسازی هم برای خود می گیرند.
نکته دوم اینکه دولت آمریکا و جریان های متحد با آن، به خوبی می دانند که اگرچه در زمینه هوایی از برتری برخوردارند اما روی زمین، این محور مقاومت است که دست برتر را دارد. هماکنون صدها هزار نیروی شبه نظامی در قالب گروه های مختلف مقاومت عراقی در آماده باش هستند. ایران نیز در زمره کشورهایی در منطقه خاورمیانه است که قوای قوی زمینی دارد. حال در این شرایط، آمریکا بسیار بعید است که ریسک حمله تمام عیار زمینی را به کشوری نظیر ایران به جان بخرد. حتی در مورد ونزوئلا که بیخ گوش آمریکاییها است، واشینگتن چنین ریسکی را انجام نداد.
با این حال ماجراجویی تازه در منطقه علیه منافع محور مقاومت، می تواند دامنه جنگ را به شدت گسترده کند و حتی آن را از کنترل خارج سازد. حال در این وضعیت، آمریکا و متحدانش، استفاده از کارت بازیگرانِ تندرو نظیر داعش و یا عناصر دولت جولانی جهت پیشبرد منافع خود را بسیار موثر و مفید می یابند.
و در نهایت نکته سوم اینکه آمریکا و اسرائیل به صورت مشترک در پی ایجاد یک نظم جدید منطقه ای هستند. فعال شدن هسته های تروریستی در منطقه، یکی از موضوعاتی است که فرصت های قابل توجهی را در اختیار آنها قرار می دهد تا دستورکارهای مطلوب خود را به بهترین نحو ممکن به پیش برند.
در واقع اگر این اهرم را تنها ابزار آن ها برای استقرار یک نظم جدید ندانیم، بیراه نیست اگر آن را یکی از مهمترین مولفه ها در این حوزه درنظر گیریم. از این رو، عجیب نیست که می بینیم در عراق و ایران، تحولات در سوریه با نهایت دقت رصد می شود. تحولاتی که با تحرکات قالب توجه آمریکایی ها در منطقه همراه شده اند و درست به همین دلیل در توجه به آن ها باید بسیار دقیق بود. این موضوع به ویژه در بحبوحه تشدید تهدیدات آمریکا علیه ایران، ابعاد جدیتری را نیز به خود می گیرد.
