به نظر میرسد این روزها سرنوشت اصولگرایی در دستان نیروهایی چون احمدینژادیها، قالیبافیها و پایداریها است. نیروهایی که هر کدام برای رسیدن به لیدری اصولگرایی حاضر نیستند کوتاه بیایند و همچون پیشنیان خود نمیتوانند دلخوش به جامعه روحانیت و توصیههای آن باشند. نیروهایی که شاید رقابتها و کوتاه نیامدنهایشان وجه تمایز آنان از گذشتگانشان باشد. همین هم موجب شده تا فرجام اصولگرایی به بازی این بازیگران گره بخورد و از منازعات و رقابتهای آنان بگذرد.