نکته مهم دیگر گفت وگوی اخیر او طرح بحث آزادی است. احمدینژاد در شرایطی از آزادی انسانها در تمام جهان سخن میگوید که تمام فعالان سیاسی و حتی عموم مردم از یاد نبردهاند که در دو دوره ریاستجمهوری او بیشترین توقیف مطبوعات اتفاق میافتاد. احمدینژاد سعی میکند مانند یک ناظر مصلح سخن بگوید که البته چنین حالتی بد نیست، اما نه برای کسی که خود هشت سال سکان اداره مملکت را در دست داشته است؛ بنابراین سخن از مفهوم مقدس آزادی از لسان محمود احمدینژاد شبیه به یک فکاهی است.